Besplatna projekcija kultnog filma “Taksista” u Domu omladine Beograda

Taksista (Taxi Driver, 1976, 114′) je kultni film Martina Skorsezea o Trevisu Biklu (Robert de Niro), mentalno nestabilnom vijetnamskom veteranu koji vozi taksi noću u Njujorku. Razočaran prljavštinom i dekadencijom grada, Trevis tone u usamljenost i paranoju, odlučujući da nasiljem “očisti” ulice, što dovodi do tragičnog i nasilnog vrhunca. Pored Roberta De Nira, u filmu igraju Sibil Šepard, Džodi Foster i Harvi Kajtel, a autor scenarija je Pol Šreder.

Ulaz na projekciju je slobodan, besplatne propusnice biće dostupne za preuzimanje jedan sat pre početka programa u centralnom holu Doma omladine Beograda.

Bivši američki marinac i vijetnamski veteran koji pati od nesanice i neuroza prijavljuje se da radi kao taksista u noćnoj smeni. Novim poslom pokušava da pronađe svrhu svoje egzistencije dok se istovremeno bori s usamljenošću, zamenivši vijetnamsku džunglu urbanom džunglom Njujorka. Prefinjeni coll jazz svojom melanholijom i duhovnom smirenošću kontrastira život na ulicama Njujorka noću, suptilno prateći transformaciju glavnog junaka i njegovo potonuće u ludilo.

Posle nekoliko neuspešnih pokušaja zavođenja službenice političke kampanje, Trevis Bikl se odlučuje da preuzme radikalne korake. U pokušaju da pomogne mladoj prostitutki Iris (Džodi Foster) i izvuče je iz kandži makroa, pravi irokez frizuru, oblači vijetnamku, farmerke i kaubojske čizme i kreće u obračun… Prvo ubija omraženog makroa (Harvi Kejtel), pravi masakr u bordelu i sam biva brutalno izranjavljen.

Nagrađen Zlatnom palmom i nominovan za četiri Oskara, uključujući onog za najbolji film i glavnu mušku ulogu, prema mnogima najuspeliji film Martina Skorsezea ujedno je jedan od najvažnijih američkih filmova 70-ih godina prošlog veka. Reč je o izuzetno uticajnom delu iz kojeg su neke replike postale deo opšte kulture; scenario je, na temelju istinitih događaja napisao ugledni scenarista i reditelj Pol Šreder. Teskoban i izuzetno realističan film modernističke režije imponuje izrazito slojevitom i intrigantnom psihološkom razradom likova, impresivnom fotografijom Majkla Čepmena te sjajnom muzikom Bernarda Hermana, koji je umro nekoliko sati nakon završetka komponovanja filmske partiture.

Postoji i jedna zanimljiva priča, po mnogima urbana legenda, koja povezuje ovaj film sa beogradskom kulturnom scenom: film je navodno napravljen pod uticajem studentskog filma Joce Jovanovića Izrazito ja, koji je prikazan u Njujorku tih godina pobedivši na tamošnjem studentskom filmskom festivalu. Skorseze i Šreder su navodno bili u publici, zajedno sa članovima žirija tog festivala.

Pola veka posle premijere filma zanimljivo je na koji način danas gledamo i vrednujemo film Taksista koji je zbog nekih elemenata (prvenstveno nasilja) bio kontroverzan, ali koji je u međuvremenu postao vanvremenski filmski klasik.

11.05.2026.